Τα Cantes de Levante, με μια εξήγηση

Τι είναι

Το Studio Flamenco περιγράφει τα cantes de Levante ως μια ομάδα φλαμένκο τραγουδιών από την ανατολική Ανδαλουσία, από την Αλμερία έως τη Βαλένθια, συμπεριλαμβανομένης της Γρανάδας και της Μούρθια. Το όνομα αναφέρεται στην ανατολική θέση της περιοχής. Η σελίδα αναφέρει ότι ονομάζονται επίσης cantes de las minas, επειδή η περιοχή είναι μεταλλευτική χώρα και πολλά από τα τραγούδια αφορούν τις εμπειρίες των μεταλλωρύχων. Ονομάζει μεταξύ αυτών τα tarantas, tarantos, mineras, fandangos mineros, murcianas, cartageneras και granaínas.

Μια οικογένεια φαντάνγκο

Το Studio Flamenco αναφέρει ότι αυτές οι φόρμες είναι ουσιαστικά φαντάνγκος, παρόμοιες με τους φαντάνγκος της Μάλαγα. Η Wikipedia κατατάσσει τις καρταχενέρας και τις ταράντας μεταξύ των ελεύθερων κάnte που προέρχονται από φαντάνγκος, και αναφέρει ότι οι φαντάνγκος οριεντάλες κατάγονται από το ανατολικό τμήμα της Ανδαλουσίας και τη Μούρθια. Το «ελεύθερο» εδώ σημαίνει χωρίς σταθερό ρυθμό: η σελίδα της Wikipedia για την ταράντα την χαρακτηρίζει cante libre, χωρίς σταθερό compás ή κανονικό ρυθμό. Ο ήχος της είναι αρκετά διαφορετικός από έναν ρυθμό χορού όπως τα τάνγκο, που κινούνται σε σταθερό τετράσημο.

Το κομμάτι της Μούρθια

Η UNESCO αναφέρει ότι το φλαμένκο έχει ρίζες σε περιοχές όπως η Μούρθια και η Εστρεμαδούρα, και το ισπανικό τουριστικό γραφείο λέει ότι η Μούρθια πήρε το φλαμένκο της Ανδαλουσίας και το συνδύασε με τα cantes και τα fandangos που αναδύθηκαν από τις μεταλλευτικές της πόλεις. Η Wikipedia προσθέτει ότι Ανατολικοί Ανδαλουσιανοί χωρικοί μετανάστευσαν σε μεταλλευτικές περιοχές της Μούρθια, όπου εξελίχθηκαν οι tarantos και η taranta. Αυτή είναι η ιστορία της ανατολής: ένα φλαμένκο που ταξίδεψε με τους εργάτες και απέκτησε τοπικό χαρακτήρα.

Πώς διαφέρει ο ήχος

Το Studio Flamenco αναφέρει ότι ο χαρακτηριστικός τόνος των tarantos βασίζεται στον φρύγιο τρόπο σε Φα δίεση, ενώ οι granaínas χρησιμοποιούν τον φρύγιο τρόπο σε Σι. Η Wikipedia σημειώνει ότι οι tarantas και ο taranto μοιράζονται την ίδια τροπικότητα και αρμονική πορεία, και ότι στην κιθάρα και οι δύο αντλούν έναν ξεχωριστό ήχο από τις διαφωνίες μεταξύ των τριών πρώτων ανοιχτών χορδών. Δεν χρειάζεστε τη θεωρία για να ακούσετε τη διαφορά στον ρυθμό: η tarantas δεν έχει σταθερό μέτρο, γι' αυτό ρέει ελεύθερα, ενώ ένα χορευτικό palo κρατά τον χρόνο.

Το φεστιβάλ στη La Unión

Το Festivales de España περιγράφει το Festival Internacional del Cante de las Minas ως διαγωνισμό φλαμένκο που διοργανώνεται κάθε καλοκαίρι στη La Unión της Μούρθια, και αναφέρει ότι το κορυφαίο βραβείο του, η Lámpara Minera, απονέμεται στον καλύτερο cantaor κάθε διοργάνωσης. Κατονομάζει τους Camarón de la Isla, Carmen Linares, Mayte Martín και Miguel Poveda μεταξύ των προηγούμενων νικητών, και ως χώρο διεξαγωγής την Catedral del Cante, μια πρώην δημόσια αγορά. Ο ισπανικός τουριστικός οργανισμός καταγράφει επίσης το φεστιβάλ ως εκδήλωση της Μούρθια.

Tarantas και taranto

Η Wikipedia αναφέρει ότι οι tarantas και ο taranto είναι δύο συγγενικά στυλ από την επαρχία της Αλμερίας που μοιράζονται την ίδια τροπικότητα και αρμονική πορεία αλλά διαφέρουν στον ρυθμό. Η tarantas είναι cante libre και δεν μπορεί να χορευτεί, ενώ ο taranto έχει κανονικό μέτρο 2/4 και είναι χορευτικός. Για τον ακροατή η διαφορά είναι ο ρυθμός: ο ένας ρέει ελεύθερα, ο άλλος κρατά τον χρόνο. Και οι δύο ανήκουν στην ανατολική οικογένεια των cantes που το Studio Flamenco κατατάσσει στις cantes de Levante.

Ποιοι τα τραγουδούν

Το Studio Flamenco κατονομάζει τους Carmen Linares, Rafael Riqueni, Luis de Córdoba, Ramón de Algeciras, Camarón de la Isla και Paco de Lucía ως ερμηνευτές στις δειγματοληπτικές ηχογραφήσεις του αυτών των στυλ, και αναφέρει ότι ο Antonio Chacón δημιούργησε τη media granaína εκδοχή της granaína. Κατονομάζει επίσης τον Frasquito Yerbabuena, έναν ερασιτέχνη τραγουδιστή από τη Γρανάδα, σε σχέση με τις granaínas. Το Festivales de España συμπεριλαμβάνει τους Camarón de la Isla και Carmen Linares μεταξύ των νικητών της Lámpara Minera. Τα ονόματα δείχνουν πόσο μακριά ταξίδεψαν αυτά τα τραγούδια από τις μεταλλευτικές πόλεις στο ευρύτερο ρεπερτόριο του φλαμένκο.

Τι σημαίνει αυτό στην Αλικάντε

Οι cantes de Levante είναι μια τοπική παράδοση, συνδεδεμένη από αυτές τις πηγές με την Αλμερία, τη Μούρθια και τις μεταλλευτικές πόλεις, και όχι ένα υποσχεμένο μέρος ενός προγράμματος tablao στην Αλικάντε. Η σελίδα κρατήσεων για το El Mentidero περιγράφει τραγούδι, κιθάρα και χορό χωρίς να αναφέρει στυλ, και τα προγράμματα αλλάζουν ανάλογα με τους καλλιτέχνες. Αν εμφανιστεί μια tarantas ή μια minera, θα ξέρετε τι ακούτε. Αν όχι, τα standard palos στον οδηγό palos είναι οι πιθανότεροι ήχοι. Για μια πιο εκτενή ματιά στην ίδια την παράδοση, το φεστιβάλ στη La Unión είναι εκεί όπου το είδος διαγωνίζεται και γιορτάζεται κάθε καλοκαίρι.

Διαβάστε στη συνέχεια: Palos που μπορείτε να ακούσετε στην Αλικάντε